“İyilik, Sağlık” Demek Zorlaşıyor

İki kişi karşılaştığında, biri ötekine:
“Ne var, ne yok?” Diye sorar. Bu soruyu sorana da karşısındaki:
“İyilik, sağlık” yanıtını verir.
Yazıya niye böyle başladım?
Bir arkadaşla karşılaştım, “Doktora gidecektiniz, gittiniz mi?” diye sordum. “Görüşmek için 16 gün sonra gün verdiler” yanıtını aldım.
Niye?
Hasta çok, doktor sayısı az.
Çünkü binlerce doktor yurt dışına gitti. Gitmeğe de devam ediyorlar. Çok üzülüyorum bu duruma. Yalnız doktorlar değil, çeşitli alanlardaki beyinler, bu ülkenin okullarında okuyor, bu devlet onlara büyük emekler veriyor, büyük paralar harcıyor. Onların, bu millete, bu devlete hiç vefa borçları yok mu?
Elbette var ve sanırım onların hiç biri de bu vefayı ödemekten geri durmak izlemezler. Ama içinde bulundukları koşullar, onları doğup büyüdükleri topraklardan uzaklaştırıyor.
Bu topraklardan ayrılmayanlar ne yapacaklar? Doktorlara, hemşireler, hasta bakıcılara diledikleri zaman ulaşamayanlara, yakalandıkları hastalıklardan korunmaya zorunlu oldukları ilaçları bulamayanlara ne olacak?
Dört kişilik bir ailenin geçinmeleri için gerekli paranın 50 bin liraya çıktığı bu ülkede, 50 bin liranın dörtte birine bile ulaşamayan insanların sayısı, nüfusunun yarısını geçmiştir.
Buna karşın, çok umutsuz olmaya gerek yok. Büyük Neyzen demiyor muydu: “Istırabın sonu yok sanma bu âlem de geçer. Ömrü fani gibidir, gün de geçer dem de geçer…” şiirin devamı uzun ama ilk iki dizesi umutsuzluğa kapılmamak için yeterlidir sanırım.
Bu acı günler, bu sıkıntılı günler geçer. Gerçi, karşılaştığımız dostlar, halimizi, hatırımızı sorduklarında; “İyilik, sağlık” diyemeyeceğiz bir süre daha.
Ne var ki, “İyilik, sağlık” diyebileceğimiz günler gelecek. İnsanların hayatı, devletlerin hayatı gibi uzun değildir. Her birey, güzellikleri kendi yaşamında hissetmesini istiyor. Ama bizler sıkıntıları çekeceğiz ki, bizden sonra gelecek kuşaklar rahat edecek. Çanakkale savaşında, Türk Kurtuluş Savaşında baharına yeni erişen gençler, ülkenin bağımsızlığı, halkının refahı ve huzuru için şehit olmadılar mı?
Biz görmesek de, bizden sonraki kuşaklar o güzel günleri görecekler.