Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Baba, arka dağıdır ailenin. Evin güçlü direğidir. Yuvanın saadet güneşidir. Huzurun gölgesidir. Sebepsiz ve sınırsız sevendir. Sahiplenme duygusu en kuvvetli varlık olan annenin en güçlü yardımcısıdır. Çocuklarının rızkını taştan çıkarandır. Onların övünç kaynağı ve gizli kahramanıdır. Gözümüzde ve gönlümüzde hep büyüyendir. Çocuklara güven ve itimat aşılayandır. Mutluluğu çocuklarının mutluluğunda bulandır. Verdiğini unutandır.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Bize hayatı öğretendir baba. İlk öğretmenimizdir onlar. Baba, evlât için vazgeçilmez rol modeldir. Dünyanın en ağır yükünü taşıyandır o. Sorumluluk duygusuyla hareket edendir. Çocuklarını ele güne muhtaç etmemek için yoksulluğa karşı savaş verendir. Her şeyini ortaya koyandır. Ailenin dertlerini bölüşendir. Gün boyu çalışıp yorulmasına rağmen, kapıdan içeri girerken yüzünden tebessüm eksik olmayandır. Kendi dertlerini kapının dışında bırakandır.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Baba, küçük çocuğun büyük dünyasıdır; çocuğuna nefestir. Koruyan, kollayan, yediren ve giydirendir. Sevgi imparatorluğunun değişmezidir. Acılara panzehir olandır. En zor zamanlarda bile çocuğuna kol kanat gerendir. Onlar, kıymeti hakkıyla ve lâyıkıyla bilinemeyen insan hazinesidir. Babanın varlığı şükre en büyük vesiledir.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Dünyanın en özel ve en güzel erkeğidir babalar… Kor gibi yürekleri vardır onların. En güvenli sığınak, onların sımsıcak kucaklarıdır. Derdini içinde saklayandır onlar. Yorulsa da yorulduğunu belli etmeyendir. Hep iri ve diri durandır. Hayata dört elle sarılandır.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Hayatın merkezinde olandır baba. Hiçbir şey dolduramaz onun bıraktığı devasa boşluğu. Onlar, insanlığın paradan ve onun satın aldığı her şeyden değerli olduğunu öğretendir. Vefaya lâyık olandır. Varlıkları içimizi ısıtandır, mutluluk ve güven verendir. Hüznümüzü, kederimizi ve mutluluğumuzu paylaşandır. Onların yüzünün aydınlığı, teninin sıcaklığı güneşte bile yoktur. Onlar varsa, kederlenmek için hiçbir sebep mevcut değildir.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Dünyaya gözümüzü açtığımızda annemizle birlikte gördüğümüz ikinci insandır baba. İlk yürüme denemelerinde minik ellerimizden tutandır o. Zor bir zanaattır babalık. Hayata evlâdın gözüyle bakabilmektir. Şahsî önceliklerini hesaba katmamaktır. Herkes baba olabilir ama saygıya lâyık olanlar, babalık yapabilenlerdir. Herkes bu ağır yükün altından kalkamaz.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Baba, çocuğunun mutluluğu için gece gündüz uğraş verendir. Babasından gördüğünü evlâdına aktarandır. Bu yüzden de sevgisini çoğu kez içinde yaşayandır. Çok sevip az belli edenlerdir. Onun çocuğuna yansıttığı sevgi buzdağının sadece görünen kısmıdır.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Gönüllere kök salmış çınardır babalar… En büyük vazgeçilmezimizdir onlar. Karanlık gecelere doğan dolunaydır. Zemherilerde içimizi ısıtan güneştir. Mevsimlerden nevbahardır. Evin içini aydınlığıyla doldurandır. Kendi payını bile evlâdıyla bölüşendir. Hayatın anlamını çocuklarında bulandır. Onları büyütüp, okutup mürüvvetlerini görmeyi arzulayandır.
Gidenler geri dönmez; baba hakkı ödenmez…
Babaların bıraktığı boşluk hiçbir şeyle doldurulamaz. Onların yokluğu, kapanmaz bir yara bırakır yetim yüreklerde. Gönüller yangın yerine dönüşür. Bu yangını vuslattan başka hiçbir şey söndürmeye muktedir değildir. Zira dünyanın en zor işidir bir babanın yokluğuna alışmak. Baba, zaman geçtikçe hasreti katmerleşendir. Onun olmadığı ev viraneden farksızdır. Babasızlık sahipsizliktir. Hangi evlât babasının hakkını ödeyebilir? Var mı böyle babayiğit?..
