Tarımın Ruhuna Fatiha Mı?

Pancar tarlasında, ektiğinin karşılığını alamadığından yakınan bir çiftçi; “Bundan sonra hiçbir çiftçinin çocuğunu bu tarlalarda göremezsiniz.” Diyordu. Çünkü çiftçilerin çocukları, babalarının, annelerinin, yakınlarının bu konudaki sızlanmalarını görüyor, duyuyor, yaşıyor.

Gerçekte, Türkiye bir tarım ülkesidir. Çok değil yarım yüz yıl öncesine kadar da öyleydi.

Konya ilinin toprakları kadar toprağı olmayan Hollanda, Türkiye’den çok yağ ve peynir üretiyor. Biz, bırakın tarım ürünlerini, samanı bile dışardan alıyoruz.

Niye böyle oldu?

Yarım yüz yılı aşkın süreden beri uyguladığımız yanlış tarım politikaları yüzünden.

Şimdi ne yapıyoruz?

Tarım Politikalarının ruhuna fatiha okumaya çalışıyoruz.

Nasıl mı?

Bazı şirketlere para kazandırmak için, üreticilerin yüzlerce yıldan beri geçim kaynağı olan ve ülkemize de (Dışarıya da satıldığı için) döviz kazandıran zeytinlikleri köklerinden söküyoruz.

Ne için?

Zeytinliklerin altında taş ocakları varmış

Ormanları birer birer yok ediyoruz.

Ne için?

Ormanların altında maden varmış.

Meraları, yeşil bitki örtüsünü, halkın dar günlerde nefes alabileceği alanları, özünden koparıp arsa haline getiriyoruz.

Sit alanlarını bile sit alanı olmaktan çıkarıp, bazı firmalara, ya da kamudakilerin yararlanacağı başka alanlara dönüştürüyoruz.

Belediyeleri zor durumda bırakmak için, Belediyelerin halk için yararlandığı pek çok kaynağı elinden alıp kimi Bakanlıklara bağlıyoruz.

Hiçbir dönemde olmadığı kadar, topraklarımızı yabancılara satıyoruz. Liman işletmelerini yabancı ülkelere (Değerlerinin çok altında ) devrediyoruz.

Bir ilimizin deniz kenarındaki alanlarını, elektrik enerjisi üretimi için bir ülkeye veriyoruz, hangi koşullar altında verdiğimizi bilmediğimiz o ülke, şimdi Türkiye topraklarında inşa ettiği elektrik üretim alanını ve oturduğu toprağı kendi toprağı sayıyor ve Türk vatandaşlarını oraya sokmuyor.

Bu ülkeyi yönetenler, elbette bile bile kendi varlıklarımızı elden çıkarmak gibi hataya düşmezler. Ama içinde bulunduğumuz koşullar, çektiğimiz geçim sıkıntıları,  maaş ve ücretlerin yetersizliği, emeklilerin perişanlığı da ortada.

Başta, tarım ülkesi olmaktan vaz geçilmiş gibi bir görüntü, bu ülkede A da Z ye kadar her şeyi yeniden ele almamızı çağrıştırıyor.

Yanılıyorsak, birileri doğruları söylesin, biz de öğrenelim.