Farklı Dil Dayatması

Gerek toplumumuz, gerekse ülkemiz için, gördüğümüz aksaklıkların yazıyorum zaman zaman. Bu aksaklıkların önlenmesi için, aynı konuları farklı ifadelerle de olsa, yinelediklerim de oluyor.

Gazeteye yeni başladığımız yıllarda, yüksek mimar ve mühendis Sayın Nihat Sargınalp, ilimizin çözüm bekleyen sorunlarını, bıkmadan, usanmadan, çözüm buluncaya kadar yazmamızı önermişti.

Her ülkenin yasalarla belirlenmiş resmi bir dili vardır. Üniter devlet yapısında ve demokrasiyle yönetilen ülkelerde, resmi dillerinin dışındaki dillerle konuşanlar da vardır. Farklı dillerle konuşanlar, konuştukları dillerin anayasalarında yer almasını dayatırlarsa ve bu istek de yerine gelirse, o ülkeyi hür ve bağımsız olarak ayakta tutmak elbette olanaksızdır.

Bu konuyu, aynı sözcüklerle, aynı savlarla olmasa da, birkaç kez yazdığımı anımsıyorum. Çünkü hiçbir ülkede, birden çok farklı dilleri anayasalarına koyan ülke yoktur.

Sıkça verdiğim örneği, yine vermek durumundayım. Amerika’yı, çoğu Avrupa’dan giden ülkeler kurdu. Avrupa’dan gidenler, bugün de olduğu gibi farklı dillerle konuşuyorlardı.  Ama kurdukları Amerika Birleşik Devletleri, resmi dil olarak İngilizceyi benimsedi.  Amerika’da, farklı dillerle konuşan halk, yine kendi dilleriyle konuşurlar. Ama verdikleri eğitim, resmi yazışmalar, halkla ilgili olarak düzenlenen toplantılar, hep resmi dilleriyle, yani İngilizceyle olur. Amerika’da, kendi aralarında özel olarak konuştukları dillerini resmi dil olarak dayatanalar var mı? Dayatanlar çıksa da ciddiye alınır ve kabul görür mü?

Bizde de, özel olarak kendi aralarında, Türkçenin dışındaki dillerle konuşanlar var. Bunlardan yalnız bir kesimi, dış ülkelerden kimilerinin baskısı ve önerisiyle, kendi dilleriyle eğitim görülmesini anayasaya sokmak istiyorlar. Amaçları; yalnızca kendi dillerini kullandırmak değil, aynı dille konuşan, başka ülkelerdeki halklarla da birleşerek, kendi ülkelerini bölerek bağımsız bir devlet olmak. Daha açıkçası, Suriye’de Irak da olduğu gibi Ülkemizi de parçalatarak başkalarına yem etmek.

Büyük ülkelerden bazılarının isteği de bu. Ülkemize Büyük Elçi olarak gönderilen Barrack da bu amaçla çalışıyor.

Ülkemizde bu tuzağı yutacak bir yönetim bulamazlar. Çünkü ülke yönetiminde kim görev alırsa alsın, bilirler ki, ülkeleri ayakta tutan kimi gerçekler vardır. Bu gerçeklerden biri de resmi dil olarak kullanılan tek dildir. Bir ülkenin dilini bozarsanız, bir başka ifadeyle, ülkeyi farklı dillere bölerseniz, ülke de bölünür. Aklı başında olan herkes bu gerçeğin farkındadır.

Bu nedenle kimse ülkeyi bölmek için boşuna kürek çekmesin. Bizim bir tek resmi dilimiz vardır, o da TÜRKÇEDİR.