Pazardan bir şey alamayan kadın; “Bitsin Artık Bu Çile, Bıktık Artık Hayattan” diye bağırmış. Ulusal gazetelerin biri, bu kadının sözlerini manşete taşımış.
Ne yazık ki, ülkemizde, bu feryadı seslendirmek isteyen milyonlarca insan var. Bazıları, utancından seslerini çıkaramazlar. Bazıları da, dayanma gücünü aşınca, duygularını dışa vururlar.
Ülkemizde sosyal yardım alan insanların sayısı, halkımızın büyük çoğunluğunun hangi koşullar altında yaşadığını zaten ortaya koyuyor. Başka deliller aramaya gerek yok.
Rahat yaşayanlar; iktidarlara yakın durarak, devletten büyük ihaleler alarak, uyuşturucu alımı, satımı ve diğer kaçakçılıklar yaparak, kısacası helal olmayan yollardan vurgunlar vurarak varlıklarına varlık ekleyenlerdir.
Maaş konusunda, milletvekilleri, milletvekilliğinden emekli olanlar, gazetelerden öğrendiğimiz kadarıyla, birkaç yerden maaş ve ücret alanlar geçimlerini rahat sürdürebilirler. Bunun dışında kalan memur ve emekliler, işsizler, küçük esnaf ve sanatkârlar, çiftçiler hiç de rahat değiller.
Neden?
Hayat pahalılığının önü bir türlü alınamıyor. Satıcılar, pahalılıktan korunmak için sattıkları her şeyin üzerine koyuyorlar. Üç-beş kuruş parası olanlar, parasının değerini koruyabilmek için, parasını Türk parası olarak değil, döviz olarak (Dolar, Euro) saklamayı yeğliyor. Çünkü paramızın değeri de günden güne eriyor.
Öğle bir konuma getirildik ki, neredeyse, alış-verişlerimizi Türk parasıyla değil, Dolar ve Euro ile yapacak hale getirildik.
Halk sıkıntıda. Hak arama konusunda da sıkıntılarımız var. Siyasetin müdahalesiyle, adalete güven azalıyor.
Bana göre, en büyük sorun da burada. Demokrasi ile yönetilen hiçbir ülke de kaba güç hâkimiyet kuramaz.
Almanya’da elindeki araziyi baskı yoluyla almak isteyen yetkiliye, vatandaşın; “Berlin’de hâkimler var” sözü hafızalara öylesine kazınmış ki, aradan çok uzun zaman geçmesine karşın unutulmuyor.
Ülkemizde de, vatandaş her konuda hakkını alabileceğine inansa her şeye katlanacak.
Halkımız gerçekten geçinme zorluğu içinde, artık; “Kendilerine şu olanağı sağlar, oylarını alırız” dönemi kapanmalı.
Pazardan istediklerini alamayan kadının; “Bitsin artık bu çile” feryadı duyulmalı.