Yakınılan konulardan biri; güneşli havalarda değil de, daha serin havalarda kimilerinin işyerlerinin önüne sandalye atıp oturmaları, kimilerinin de (Yaşlı-genç- öğrenci) küfürlü konuşmalarıdır.
Bu nedenle, alış-veriş için bile, çarşıya çıkmak istemeyen aileler var.
Nasıl önlenebilir bu?
Eğitimle, görgüyle, örnek almakla, uyarılmakla düzelebilir.
Çocuklarını içki ve sigara almaya gönderen aileler var. Çocuklarının yanında işki içen, sigara için, küfürlü konuşan aileler var.
Böğle ailelerde, böğle çevrelerde yetişen çocuklar nasıl olacak?
Gördükleri gibi, öğrendikleri gibi, alıştıkları gibi olacak.
60 yılı aşkın bir süreden beri Gümüşhane’deyim. Yeni yetişen gençlerin, okuyan gençlerin; özellikle üniversite öğrenimi için büyük kentlere giden gençlerin, küfürlü konuşmaktan uzaklaşacaklarını düşünmüştüm.
Yanılmışım.
Ailede ne görmüşse çocuklar (hepsi değil belki ama) çokları onu sürdürüyor.
Küfürlü konuşmayan, ama küfürlü konuşanların konuşmalarından hoşlanan, onları uyarmak yerine, yenilerini söylemelerini özendirenler de var.
İlkokul son sınıfını Samsun da okumuştum. Ortaokula da orada başlamıştım. Samsun’daki çocuklarla aramızda konuşurken şive farklılıklarımız vardı. Bu yüzden alay ettikleri de olurdu. Düzgün konuşmak için kendimi çok zorladığım oldu. Sanırım sonunda başardım. Küçük yaştaki alışkanlıklar devam ediyor. Ailem Kelkit’e dönünce ben de döndüm ama konuşmada, davranışlarda aldığım alışkanlıkları sürdürdüm.
Eğitimi, bilgiyi, görgüyü, güzel alışkanlıkları okullardan da alıyor öğrenciler ama çokları aileden aldığı olumsuzlukları sürdürüyor.
Sigara içilen, içki içilen, küfürlü konuşan bir aileyi, zararlı alışkanlıklardan uzak, eğitimli, görgülü bir topluma yerleştirirseniz, o aile, ya, o yerleştirilen topluma uyum sağlayacak, ya da oradan uzaklaşacaktır.
Ne yazık ki, aileleri eğitemediğimiz sürece, kimi harımlar, kentimizde; caddelere, çarşılara çıktıklarında, hoşlarına gitmeyen davranışlara katlanmak zorunda kalacaklar bir süre daha.