Kocatürk, Gümüşhane’ye büyük bir aşkla ve tutkuyla bağlıdır.
84 yıllık ömrünün neredeyse tamamını Gümüşhane’de geçiren Ahmet Erkan Kocatürk, doğup büyüdüğü (doğduğu ve doyduğu) Gümüşhane’ye büyük bir aşkla ve tutkuyla bağlıdır. İstanbul’daki evini ve iş yerini satarak bu şehre dönmesi, bunun el büyük delilidir. O, Gümüşhane’nin taşına ve toprağına meftundur. Ona göre İstanbul’un değil Gümüşhane’nin taşı toprağı altındır. Yeter ki insanlar bu toprakla barışık ve ilgili yaşasın. Vaktiyle kendisiyle yapılan bir söyleşide söylediği şu sözler onun gelecekten ve geleceği inşa edecek yeni nesillerden umutlu olduğunu göstermektedir: “Gümüşhane’miz dün bu topraklarda nice iman erleri, ilim adamları, saygınlığı olan kişiler yetiştirmiştir. Bizlere düşen onların kıymetlerini bilmek, manevî iklimlerine sığınmak, onların yolundan gitmek ve onlara lâyık olmaya çalışmaktır. Ben şahsen dünün meftunuyum ve hayranıyım. Dünkü büyüklerimizi patatesin yumruları gibi toprağın altında gizli, bizler gibi işe yaramayan yapraklarını da toprağın üstünde görüyorum. Çok özledik sevgi taşıyan yürekleri, mâziyi âtîde görenleri, köküne bağlı filizleri, ilmini inancının emrine veren mânâ erlerini. Bu yüzden şâirin dediği gibi «Kökü mazide olan âtîyim». Bugünden de çok şey bekliyorum, umutluyum. Zira dizlerimizin bağını çözecek bir nesil ufukta belirmiştir. Ok yaydan çıkmıştır, hedefine varacaktır inşallah. “(1)
Zarif ve vefalı bir insan olan Erkan Kocatürk, Turgut Özal’ı evinde misafir etmişti.
Hak ve hakikat davasında güçlü bir nefer olan Ahmet Erkan Kocatürk, Türkiye’nin 8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal’ı Gümüşhane’deki evinde misafir etmiş bir kişidir. Bu misafirlikte yaşanan ilginç anekdotları da şöyle sıralıyor: “Turgut ÖZAL bize misafir oldu. On beş gün evvelinden hazırlıklara başladık. Komşuların (keyveni, evin yaşlı ve bilge kadınları) hanımlarının yardımıyla fazla teferruata dalmadan birkaç kalemlik mahalli yemekleri yapmayı planladık. Büyük bir dut kazanıyla ayranlı çorba, bol miktarda lemis-kete, takriben 700 kişiye yetecek kadar bal, kuzu eti hazırlandı. Güneşli bir güzel gündü. Her ağacın altına uzun cam masalar kuruldu. Bizim bahçe yetmedi, annemin amcasının bahçesini de kullandık. Sayın Turgut ÖZAL, eşi Semra Hanım’la birlikte Gümüşhane’ye teşrif ettiler. Kendilerini bahçe kapısında karşıladık. Başta Adalet Bakanımız, ağabeyimiz Sayın Oltan Sungurlu Bey olmak üzere 16 bakan, 33 genel müdür, özel kalem, koruma vs. Artvin, Rize, Trabzon, Giresun, Ordu, Samsun, Gümüşhane teşkilatları geldiler. Bakanlar sıra ile Semra Hanım’ın elini öptüler. Bu iş bana biraz dokundu, sıra bana gelince Turgut Bey’e “Sayın başbakanım, hoş geldiniz!” diyerek elini sıktım. Semra Hanım’a da “Hanımefendi, siz de hoş geldiniz!” dedim. Elini dahi sıkmadım. Yaptığım doğru değildi ve umumî adaba aykırıydı belki. Önce yüzüme baktı, sonra Oltan Bey’e “Bu kimdir?” diye sordu. O da “Bizi misafir eden arkadaşımızdır.” dedi. Semra Hanım’dan daha işin başında kırık not almıştım.”(2)
Kendisi de siyasetin içinden geçen Ahmet Erkan Kocatürk, yakından tanıdığı ve sevdiği Özal’la ve Özal ailesiyle ilgili olarak vaktiyle bir söyleşide şu değerlendirmeyi yapmıştı: “Turgut ÖZAL vatansever, cesur, çok zeki, imanlı, az konuşup çok iş yapan bir devlet adamıydı. Yakinen tanıdığım kardeşi Korkut ÖZAL, rahmetli Yusuf Bozkurt ÖZAL, Turgut ÖZAL ve anneleri Hafize ÖZAL, Ahmed Ziyaüddin Gümüşhanevî Hazretleri’nin muhibbanları ve her dördü de Mehmed Zahid KOTKU (K.S.) Hoca’mın bağlılarındandı.”(3)
