Kuşakkaya Gazetesini kurduğumuz yıllardı (20 Haziran 1967) gördük ki, Hakkâri’ den Edirne’ye kadar, hemen her ilimizde Gümüşhaneli var. Adreslerini saptayabildiğimiz tüm Gümüşhanelilere (Abone olsun-olmasın) gazete göndermeğe başladık.
“Doğduğun yer mi, doyduğun yer mi?” diye bir deyim vardır. Gümüşhane de doğan her Gümüşhaneliyi bakabilecek olanakları hazırlayamadığımız için, hemşerilerimiz, rızkını başka illerde arama gereğini duydular. O nedenle ülkemizin tüm bölgelerine yayıldılar.
Kimi hemşerilerimiz bulunduğu yerlerde ve özellikle devlet kademelerinde önemli görevlere geliyorlar. Bilgi aldıklarımızı gazetemiz sütunlarına aktarıyoruz.
Öğle sanıyorum ki, önemli görevlerde bulunan hemşerilerimizin kimilerinden bilgi alamıyoruz. Bu konuda, bizim noksanımız varsa, bilgi vermeyen hemşerilerimizin de noksanı var. Kendilerini duyursunlar, tanıtsınlar, biz de yerel gazetelerimizde yazalım, başka Gümüşhaneliler de onları tanısın.
Gazeteciliğe ilk başladığımız yıllarda gençtik, hevesliydik. Araştırıyor, öğreniyor yazıyorduk. Şimdi, yine hevesliyiz dışardaki Gümüşhanelerimiz i tanımaya ve yazmaya. Ne var ki, yaş ilerledikçe, çalışma, araştırma azmi de yeteneği de azalıyor.
İlimizde gazetecilik yapan çok sayıda genç arkadaşlarımız var.
Geçtiğimiz yıllarda, “Gümüşhane de İz Bırakan Gümüşhanelileri” bir kitapta toplamıştım. Ülkemizde çok önemli görevler yapanları tanımayanlar çıktı. O kitabımızdan öğrendiler.
Dostumuz, eğitimci İsmail Hayal da, Gümüşhane de yaşayan-yaşamayan Gümüşhanelilerin yüzlercesini bir kitapta topladı. O kitaptan herkesin evinde olmalıydı. Merak ettikçe açar bakarlardı. İsteyen olursa, bundan sonra da bulabilir ve bakabilirler, ancak o kitaptan hâlâ var ise.
Hemşerilerimizden önemli görevlere gelenleri öğrendikçe gurur duyuyoruz. Bundan sonra da öğrenip gururlanmak istiyoruz.
Ankara’daki bir Gümüşhaneli, çok sayıda daireli bir apartmanda kalıyor. 10 yıl sonra, aynı apartmanda kaldığını öğrendiği bir başka Gümüşhaneliyle, apartman yönetimi toplantısında bir araya geliyor ve o zaman onun da Gümüşhaneli olduğunu öğreniyor. Kendisini niye tanıtmadığı nedeniyle, sitem ediyor.
Aynı durumda “Gümüşhane” adını kullanmadan ya da, kullanmak istemeden yaşayan Gümüşhaneli varsa, onları tanımamıza gerek de yoktur. Çünkü Gümüşhane, adından üzüntü duyulacak, kaygı duyulacak bir yanı olmadığı gibi, Gümüşhane, onur ve gurur duyulacak bir ildir.