İstihdam

İstihdam; Arapçadan dilimize giren bir sözcüktür. Çalışmak, çalıştırmak, çalışılacak ortamı hazırlamak anlamlarında kullanılır.

Buna göre, ilimizin en büyüm sorunlarından biri, kuşkusuz istihdamdır. Çünkü gençlerin çoğu boştadır. Çalışanların geliri yeterli değildir. Kamuda istihdam edilenlerin büyük bir çoğunluğu da kendilerine verilen ücretlerle geçimlerini rahatlıkla sürdürememektedir.

Yıllarca önce, ülkemizin büyük iş adamlarından, değerli hemşerimiz Aydın Doğan bana telefon ederek, küçük bir yerleşim yerinde çağrı merkezi açmayı düşündüğünü ve düşüncemi öğrenmek istedi.

Ben de, önce Çağrı merkezinin ne olduğunu, ne yapacağını sordum.  Bayan ve bay, lise ve üniversite mezunları arasından eleman alıp çalıştıracaklarını söyledi. Arkasında şivelerinin düzgün olması, karşı tarafı memnun edecek bir ifade kullanmasını becermesi gerektiğini, zamanla çalışanların sayısının 600 e kadar çıkabileceğini ekledi.

Kendisine,” Çağrı Merkezi açmayı düşündüğünüz yörede, düzgün bir şive ile konuşabilecek 600 kişi bulamazsınız. Bulduklarınız da sizin yakınlığınıza dayanarak istenen verimi veremeyebilirler, dedim ve Gümüşhane de açılmasının uygun olacağını” söyledim. Haklı buldu düşüncemi ve Gümüşhane’de açtı Çağrı Merkezini.

Kayserili iş adamı Necati Bey, Gümüşhane de başlattığı Çinko, Kurşun işletmeciliğine Sayın Aydın Doğan’ı da ortak etmek istedi. Aydın Doğan’da madencilik çalışma alanının içinde olmadığını, ancak, Gümüşhanelileri çalıştırmak koşuluyla şirkete ortak olabileceğini söylemişti. Sonunda ortak oldu.

Şimdi, Çağrı Merkezi yok. Sayın Doğan gazetelere satınca, Çağrı >Merkezi de Gazetelere bağlı bir işyeri idi. O da satılmış oldu.

Çinko, Kurşun miktarı da işletmeğe elverişli olmayacak kadar bitme noktasına geldi. O da bölgemizde başka maden bulunup bulunmayacağına kaldı. Devletin elindeki Mastıra altın madeni işletmeciliği de sona erdi. Her iki kurumda binden fazla kişi açıkta kaldı. O kadar kişiye çeşitli maddeler satan esnaf, nakliye yapan esnaf da bu kurumlardan yararlanamıyor artık.

Ülkemizin de, özellikle ilimizin de en büyük sorunu şimdi istihdamdır. Eleman çalıştıracak kurumların varlığıdır.

60-70 yıl öncesine kadar meyvecilik Gümüşhane Merkez ilçe ve Torul, diğer tarım ürünleri yetiştiriciliği Kelkit, Şiran ve Köse için önemli bir geçim kaynağıydı. Şimdi onlar da yok.

Kafası çalışan, düşünce üreten, eli kalem tutan herkes bu konulara kafa yormalı ve ortaya düşündüklerini koymalıdır.

Her şeyi devletten bekle zamanı geçmiştir.

Şimdi Gümüşhane’ye istihdam hazırlama zamanıdır.