Göç Sorunu

Gümüşhane’nin göç sorunu yeni değil.

Gümüşhane bir zamanlar Elma Cenneti olarak anılırdı. Elmacılık, Gümüşhane Merkez ilçe halkının geçim kaynaklarından biriydi. Şimdi o kaynak ortadan kalktı

Zamanla elmacılık halkın ihtiyaçlarını karşılayamayacak bir konuma geldi. Artan nüfus, rızkını Gümüşhane’nin dışına çıkarak aramaya başladı

Gümüşhane, bir zamanlar okullar şehriydi. Orta dereceyi okulların tümü vardı. Bu nedenle, başka illerden değil, Gümüşhane’nin köylerinden şehir merkezine gelen, hatta yerleşenler oldu. Gümüşhane’nin yerlileri de başka illere göç etmeğe başladı.  Bu göçüşün nedenleri olarak, ekonomik nedenlerin yanı sıra, başka sosyal, kültürel nedenleri de vardı.

Gümüşhane, ülkemizde en çok kuşburnu yetişen iller arasındaydı. Yedi tarım Kooperatifi bir arala gelerek, kuşburnu ürünlerine dayalı, bu arada elmayı de değerlendirecek bir işletme kurdu. Başlangıçta iyi sonuçlar alacağı izlemini veriyordu. O birliği de geliştirerek sürdüremedik.

Bir ara, bini aşkı yurttaşımızın ortaklığı ile Un fabrikası kurduk. Fabrikayı yönetecek profesyonel elemanlar gerekiyordu.  Onu da beceremedik. Kireç Fabrikası da öğle oldu. Bu girişimlerdeki başarısızlık, halkı umutsuzluğa sevk etti.

Ticarette, bireysel olarak kalkınanlar için de, Gümüşhane yeterli olmadı.

Gümüşhane’nin; Erzincan, Trabzon, Giresun, Erzurum gibi gelişen illerin arasında kalmış olması da olumsuz bir etkendi.

Büyük yatırımcılar, aradıkları yardımcı malzemeleri Gümüşhane de bulamayacaklarını hissettikleri, her maddeyi dışarıdan getirip, ürettiklerini Gümüşhane de tüketemeyeceklerini, dışarıya sevklerinin de maliyeti artıracağını düşünerek, Gümüşhane’ye gelmediler.

Ürettiklerimizi geliştiremedik, başarılı, yetişkin elemanları Gümüşhane’de tutacak ortamı hazırlayamadık. Alt yapımızı zamanında kuramadık, artan nüfusa iş veremedik, bütün bunlar, daha da sayılabilecek nedenler yüzünden Gümüşhane göç vermeyi sürdürmektedir.

Üniversitemizi daha da geliştirerek, bölüm sayılarını artırarak, Gümüşhane’yi çok fakülteleri olan bir üniversite kenti konumuna getirebiliriz. Bölümlerin sayısını artırırken öğrenci yurtlarını da çoğaltmamız gerekir.

Kuşburnu ve elmaya dayalı fabrikalar kurmak ve mevcutları daha da geliştirerek sürdürmek bir çözüm olabilir.

Daha önceki yazılarımızı birinde de söylediğim gibi, bu konuda geniş kapsamlı öğretim üyeleri ağırlıklı halkın içindeki bilgi sahibi kişilerin de katılacağı bir toplantı düzenleyerek saptanan görüşler değerlendirilebilir.