Eczacılar niye sıkıntıda?
Ülkemizde kullanılan ilaçların %20 si piyasada yok. Hani, “Bazı ülkelerin ticarethanelerinde raflar boş, bizim ticarethanelerimizin rafları dolu” diyorlar ya. O konuyu irdelemek şu anda bizim işimiz değil.
Bizim de eczanelerimizin rafları dolu değil. Özellikle de insan hayatıyla ilgili çok ilaç bulunmuyor. Bunun çilesini de eczacılar çekiyor. Literatürü izleyemeyen, basını takip etmeyen vatandaşlar kusuru eczacılarda arıyor. Eczacılar bu konuyu halka anlatmaktan bıktı.
Her ne kadar ilaçların 589’u ülkemizde üretiliyor deniyorsa da, basından öğreniyoruz ki, bu doğru değil. Bizde üretilen ilaçların ham maddeleri de dışardan geliyor.
Bir de devlet hastanelerinde bakılan vatandaşların bakım ücretlerini eczacıların sırtına yüklediler. Eczacılar vatandaşlardan ilaçların parasını alırken, devlete yatırmaları gereken parayı da istiyorlar. Bazıları bu paranın devletin kasasına girip girmeyeceğinden kuşku duyuyor. Kimisi de ilaçların parasını ödedikten ya da (Sosyal güvenceleri varsa) ilaçlarını aldıktan sonra devlete geri verilmesi gereken miktarı ya ödemiyor, ya da sonra öderim diyerek çekip gidiyor.
Kimi vatandaşlar reçetelerini eczaneye veriyor, eczane ilaçları hazırlıyor, hasta ya da hasta yakını o sıradan çıkıp gidiyor. İlaçlar günlerce eczanelerin ilaç dolaplarının önünde, hazırlanmış, üzerleri yazılmış olarak bekliyor.
Niye böyle oluyor?
Bedelini devlet ödediği için umursamıyor.
Eczaneleri sıkıntıya sokan bir başka konu daha var. Devlet bazı ilaçların tamamını hastalara ödemiyor. Hastalar ya da hasta yakınları ilaçları alırken, eczanede çalışan personel, ilaç farkını istiyor, bazıları buna da inanmıyor, çünkü bu konuda bilgileri yok.
Devlet, kur farkları nedeniyle bazı ilaçların ithalatında sıkıntı yaşıyor. Bu sıkıntısını da açık açık söylemiyor, eczacıları (Yazının başlarında söylediğimiz gibi) ilaç alanlara karşı zora sokuyor.
Eczanelerinin kirasını, elektriğini, telefonunu, çalıştırdıkları elemanların ücretleri, sigorta ve maliyeye karşı ödedikleri vergileri karşılamakta zorlanan eczacılar var.
Kendi ilimizde ve ilçelerimizde ekonomik yönden gerçekten sıkıntı çeken eczacılar çoğunlukta.
Eczacılar bu sıkıntılarını toplantılarla, protestolarla ilgililere aktarıyor ama olumlu yanıt aldıkları yok.
Eczacıların sıkıntıları parlamentoda da dile getiriliyor ama “Sen söyle sen işit” in ötesine geçmiyor.
Sonuç?
Eczacılar çoğunlukla zorda, ilaçların bir kısmı (%20 si) ithal edilemiyor.
Kusur kimin?