Siyasi Sermaye ve Din

“Dinin sermaye ile ne ilgisi var” diyebilirsiniz. Ne yazık ki, 1950 yılından buyana kimi siyasi partiler, halkımızın dinine bağlılığını da bilerek, DİN’ i siyasi sermaye olarak kullandılar.

Kamu görevine 1955 yılının başlarında, vekil öğretmen olarak başlamıştım. O tarihten beri ülkemizdeki siyaseti de ulusal gazetelerden izliyordum.

Zamanın iktidarı, mitinglerde halka hitap ederken; “Siz isterseniz, Halifeliği de geri getirebiliriz” demişti.

Hal bu ki, Atatürk aleyhine işlenen suçlarla ilgili yasayı o iktidar çıkarmıştı. (1952) Cumhurbaşkanı rahmetli Celal Bayar Atatürk’le ilgili bağlılığını ölünceye kadar sürdürmüştü. Başbakan rahmetli Adnan Menderes’i Ege  gezisi sırasında tanıyan ve Meclise girmesini çevrelerine söylemiş ve Menderes’in lise mezunu olarak Milletvekili seçilmesini sağlamamıştı. Rahmetli Menderes Milletvekili olduktan sonra Ankara Hukuk Fakültesine kaydolmuş ve bitirmişti.

1960 da günümüze kadar iktidar olan partiler de İslam Dinini sermaye olarak kullanmış ve sureti Haktan görünerek oya tahvil etmeğe çalışmışlardır.

İslam Dini, öyle bir sermaye ki, bitip tükeneceği yok.

Ne var ki, 21. Yüzyılın insanı, artık 1950’lerin insanı gibi değil. Aradan geçen 70 yılda, köylüsü, kasabalısı, kentlisi halk bilinçlendi. Şimdi köylerde bile pek çok evde bir üniversite mezunu var.  Kimse artık dinle, siyaseti birbirine karıştırmıyor. Hatta kimin, hangi amaçla oy istediğini biliyor. Oy isteyen politikacıların, kimliklerine, kişiliklerine, söylemlerinde ve eylemlerinde samimi olup olmadıklarına bakıyor ve ona göre oylarını kullanıyor.

Artık, dini siyasi sermaye olarak kullanmak prim yapmıyor.  Dini siyasete alet edenlerin aleyhine de işleyebilir bu eylemleri.

Büyük Atatürk, Osmanlı İmparatorluğunun enkazı üzerine, yeni Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti’ni kurarken, inancını ileri sürerek yaklaşmadı halka. Halifeliği kaldırırken de halktan kopmadı, halkta O’ndan vazgeçmedi.

1920’lerden sonra, günümüze kadar köprülerin altından çok sular geçti.

Sözün özü, artık hiçbir siyasetçi, İslam Dinini ileri sürerek halkın önüne çıkmamalı.

Dini siyasi sermaye olarak kullanmanın devri kapanmıştır.