“Sen Sana Bak”

Bu yaşıma geldim. Hiçbir iskambil kâğıdı oyunu öğrenmedim. O oyunların birinde geçen bir kısa cümle aklımda “Sen sana bak” Ama hangisinde? Oyuncular bilir.

Kusuru hep başkalarında arayanlar, hiç mi kusur işlemiyorlar! İşliyorlar ama yine de kendilerini “Sütten çıkan ak kaşık” gibi görmeğe ve göstermeğe devam ediyorlar.

Kusuru kendilerinde arasalar, gene de, hiç kusur işlemezler diyemem ama kusurlarını azaltırlar diyebilirim.

Değerli hemşerimiz,  Diyanet İşlerinin eski başkanlarından rahmetli Lütfi Doğan bir konuşması sırasında, bir genç kendisine hakaret eden bir söz sarf etti. Halk o kişiyi d övecekti. Rahmetli Doğan engel oldu. O’na dokunmayın. “Ben bir kusur işlemiş olacağım ki, Allah onu bu uygunsuz sözü bana söylemesine engel olmadı” dedi.

Değerli hocamızın konuşması bitti. Birlikte Pazar meydanına gittik. Çay söyledi. Hoca da, “Ben seni orada affettim” dedi. O gencin çay içmesini de sağladı.

Bizim Rahmetli Lütfi Doğan’dan alacağımız çok dersler var. İyi ki, kendisiyle yakınlığımız oldu, akrabalığımız oldu. Kendisinden ç ok şey öğrendik.

Ortaokul ve lise sıralarında pek çok öğrenci kopya çeker. Kimisi kopyaları önceden nazırlar. Hazıra konmak isterler. Dersleri öğrenmeden iyi not alıp sınıflarını geçmek isterler.

O kopya çeken öğrenciler, kopya çekmek için sarf ettikleri zamanı okumaya ayırsalar hem öğrenecekler, hem de bekledikleri notu alacaklar. Ama illa da yanlış yolu seçiyorlar.

Herkes yazının başında ifade ettiğim gibi, kusuru başkalarında aramak yerine kendilerinde arasa ve kendilerini düzeltmeye kalkışsalar, hayat, hepimiz için daha az sorunlarla geçer.

Yaşadığımız sürece, insanlarla konuştuğumuz, tartıştığımız sürece gördük ki, hiç kimse kendisini düzeltme gayreti içinde olmuyor. Hep, kendisini haklı, karşısındakini haksız gösterme hatasına devam ediyor.

Kimse kendine bakmıyor.