Hiç Olmazsa Umut Verin

Bu ülkenin insanları, savaşlar gördü, kuraklıklar, tarımsal verimsizlikler, aşırı sıcaklar-soğuklar, seller, kıtlıklar gördü. Bunların tümüne katlandı.

Niye katlandı?

Düzlüğe çıkacağı umudunu hiç yitirmedi de ondan katlandı.

Onlarca televizyon kanallarından çok değil,  bir iki tanesi, sahipsiz vatandaşların, aldıkları düşük maaşlarla geçinemediklerinden, tuvaletsiz, ellerini yıkayacak suyu bile olmayan ucuz otel odalarında, sefalet içinde yaşadıklarını gösterdi.

Akşama yakın saatlerde kimi vatandaşların pazar artıkları arasında sebze artıklarını seçmeğe çalışan kadınları, tanınmayacak bir açıdan ekranlara getirdiler.

Türkiye Büyük Millet Meclisinde, muhalefet milletvekilleri, halkın bu yoksulluğunu dile getirirken, ilgili Bakan ne diyordu?

Görüntülerin düzmece olduğunu, kasıtlı düzenlediklerini söylüyordu.

“Biz de farkındayız, üzücü durumlar, ama içinde bulunduğumuz koşulları iyileştirince, onları bu sefalette kurtaracağız” deseler, daha anlamlı ve sefalet içindeki yurttaşlarımıza moral olmaz mıydı?

Elbette olurdu, ama parmağı insanların gözüne sokar gibi davranmak gerçekten üzücü.

Bu iktidarın, ülkede iyi hizmetler yaptığı yılları da biliyoruz. Kendilerine muhalefet edenlere eskilerin ifadesiyle, teenni (!) içinde davrandıklarını, yazarların, çizerlerin üstüne bu kadar katı tutumlarla yaklaşmadıkları yılları da biliyoruz. O yıllarına geri dönmeleri, gerekliliğin ötesinde zorunludur. Çünkü keskin sirke küpüne zarar verir.

Beş-altı yıl öncesine kadar, yüzde elliler civarında oy olan bir partinin, kamuoyu yoklamalarında, çok aşağılara düştüğünü görüyoruz. Bu düşüşleri, siyaset arenasında daha da sertleşerek yükseltemezler.

Bu düşünceleri, parti bağnazı olmayan bir yapıda ve uzun ömrünün 70 yılından çoğunu, okuyarak, dinleyerek geçiren bir insan olarak aktarıyorum. Ekmek veremiyorsanız, hiç olmazsa umut verin insanlara. Bu ülkenin insanları nelere katlanmadı ki, bugünkü sefaletlere de katlanır. Yeter ki, yurttaşlarımızın sefaletlerini düzmece olarak görmeyin.

Temenni: Arapçadan dilimize giren bir sözcüktür. Beklemek, sabretmek, sebat etmek, düşünmek anlamlarında kullanılır.