Hakk’ı Ve Hakikati Savunan Adam: Necmettin Erbakan-4

Erbakan Hoca’yı hakkıyla ve lâyıkıyla anlatmak kalemin ve kelâmın haddi değil.

Türk siyasî hayatında taraflı tarafsız herkesin sempatisini kazanan Erbakan Hoca’yı hakkıyla ve lâyıkıyla anlatmak kalemin ve kelâmın haddi değil. Bizimkisi bir çeşit, onu anlama yolculuğu… Bizler onu ne kadar anlayabilir ve anlatabilirsek kendimizi o kadar bahtiyar addedeceğiz. Zira onu anlamak, mazlumların feryat ü figanlarına kulak vermektir. Onu anlamak, İslâm’ın kısık sesini sağır kulaklara bile duyuracak kadar yükseltmektir. Onu anlamak, dünyayı ve içindekileri elinin tersiyle itebilmeyi göze alabilmektir. Rabbim bizleri onun açtığı aydınlık yolda daim ve kaim eylesin. Kendisini de cennetiyle müşerref kılsın. Sözlerimi vefatının 10. sene-i devriyesinde merhum Erbakan Hocamız için yazdığım bir şiirimle bitirmek istiyorum: “Millî duruş sahibi ER gibi BAKANdı o!/Dünyadan göçtüğünde yürekler yakandı o!/Başsız ümmete baştı, bir dünya lideriydi/Emek savunucusu, alınların teriydi/Onunla gerçekleşti millî şahlanışımız/Vefanın nişanesi rahmetle anışımız//Vesayete direndi, dimdik ayakta durdu/Memleketin hayrına nice hayaller kurdu/Çatallı yol ağzında kurdular ona tuzak/Şimdi uzaklar yakın, yakınlar bize uzak/Ümmete baş ol diye, ona destek verdik biz/Milli Nizam’dan sonra Selâmet’e erdik biz//İslâm’ın kalesini Refah’a kavuşturdun/Kan emen sülükleri başından savuşturdun/En büyük acıları sana reva gördüler/Dostların, varlığını derde deva gördüler/Sevgiyle tutuşturdun, umudun çerağını/Kendine mesken ettin hakikat durağını//Ufuklara yol aldın, ey hakikat gemisi!/Bizi hiç aldatmadın, mazlumların hâmisi/Sırtında taşıdığı, kurşundan ağır yüktü/Sade yaşarken değil, ölürken de büyüktü/Bakakaldık ardından, ıstırap çekmekteyiz/Göçtüğün günden beri gözyaşı dökmekteyiz//Söndü vuslat ateşi, baca tütmüyor artık/Devrildi koca çınar, bülbül ötmüyor artık/Yalnız Yaradan’a kul, ötesinde hürdün sen/Yakın tarihimize vurulan mühürdün sen/Yetimleri korudun, çaresize el oldun/Allah’ın davasına hizmet eden kul oldun//Milyonları peşinden hakikate koşturdun/Dile geldi kürsüler, bu milleti coşturdun/Karanlık gecelerde parlak bir ışıktın sen/Bu şerefli millete yürekten âşıktın sen/Hakikat davasında büyük çileler çektin/Yaralı gönüllere aşk tohumları ektin//Kolaydan uzak durdun, zorlara talip oldun/Nice engeller aşıp çok şükür galip oldun/Haysiyetin timsali, başımızda taçtın sen/Kapatılan yolları birer birer açtın sen/Şükür, aynalar gördü yüzünün güldüğünü/Çiçekler müjdeledi baharın geldiğini//Yükün ağırdı senin ömrün yokuşlarında/Serdengeçti bir eda vardı bakışlarında/Nefreti boca edip muhabbetle beslendin/Sessiz kalabalığın yüreğine seslendin/Hiç durmadan yürüdün hakikatin izinde/Aldatmadın milleti, daim durdun sözünde.”