Oğuz Paköz’ün hekimliğinin yanında bir de şairlik yazarlık yönü vardır. Paköz’ün ilk yazısı Adsız dergisinde 1973’te yayımlandı. İlk dönem yazılarında Oğuz Alp Paköz ismini kullandı. Yaşadığı şehri konu edinen deneme, şiir ve öyküleri Kahraman Kent, Aksu, Yorum, Doğuş, Madalyalı Tek Şehir, Milat, Türk Yurdu gibi yerel gazete ve dergilerde yayımlandı. Erciyes ve Nehir dergilerinde de yazıları neşredildi. 1997 yılında Türk Tabipler Birliği Behçet Aysan Anlatı Özendirme ödülünü aldı. Şevket Yücel ile Şevket Bulut’un beğenisini kazandı.
Kahramanmaraş’ın kültür, sanat ve edebiyat hayatına bugüne kadar birçok kıymetli katkılarda bulunan Dr. Oğuz Paköz’ün gazete yazılarından oluşan ilk eseri “Kılgı” 1998’de yayımlandı. “Var Varanın” ise 2000’de okurla buluştu. Mahalli radyo ve TV’lerde kültür sanat programları hazırladı. Şevket Yücel, Ömer Kaya, Sıddık Elbistanlı, Tanyal Sünbül, Haydar Okur, Nihat Yücel, Mustafa Okumuş, Ali Büyükçapar, Serdar Yakar gibi sanatsever dostları ile birlikte 2002’de Kahramanmaraş Kültür Sanat Evi (KÜSEV)’i kurdu. Uzun yıllar söz konusu derneğin başkanlığını üstlendi. Kahramanmaraş Kültür Sanat Evi adına yayınlanan “Alkış” dergisinin sahipliğini yüklendi ve yazı çalışmalarını burada okurla buluşturdu. Paköz’ün titizlikle hazırladığı eserleri şunlardır: “Kılgı (1998), Var Varanın (2000), Sür Sürenin (2010), İlk Çıngı İlk Çılgınlık Maraş Destanı (2011), Bombalar Öldürmez Sevgiyi (2013), Türkülerle Giden İlbey (2013), Ahırdağı Destanı (2014), Maraş Senin Nazın Var (2017), Kurtlar Köyünün Görkemlisi (2018), Taçlı Küçük Canavar(2020)”
Dr. Oğuz Paköz, bütün dünyayı etkisi altına alan, tabir caizse kasıp kavuran pandemi nedeniyle “Taçlı Küçük Canavar” adıyla korona virüs muhtevalı bir kitap kaleme almıştı. Pandemi döneminde çalışmakta olduğu bir özel hastanedeki Kovit-19 salgınına dair izlenimlerini bu kitapta dile getirmişti. Hastaların izolasyon, tecrit ve karantina süreçlerine ışık tutmuştu. Hastaların acıklı hayatlarından kesitler sunarak yarınlara not düşmüştü.
Yazdıklarına baktığımızda Dr. Oğuz Paköz’ün doğru bildiği yolda kararlılıkla yürüyen, yerli ve millî düşünen, kalender, yetkin, gayretli, tutarlı, insanlara saygıda kusur etmeyen, ahlâklı, adil ve hakkaniyetli, samimi, cesur, mert, tek yüzlü, başta Türkçenin korunması ve yaşatılması olmak üzere, milli meselelere duyarlı bir gönül insanı olduğunu görüyoruz.
Maraş’ın o hepimizin yakından bildiği ve gıpta ettiği zengin kültür zincirine yepyeni altın halkalar ekleyen Dr. Oğuz Alp Paköz, Alkış dergisinin son sayısındaki “Alkış’tan” adıyla o aya dair duygu ve düşüncelerini dile getirdiği son ön söz yazısında ağırlıklı olarak Maraş’ın kurtuluşuna değinmişti. Kahraman Ma¬raşlıların “Sevr” denen bu işgal paçavrasını parçalayıp egemenlerin suratı¬na attığını hatırlatmıştı okuyuculara. O zorlu ve şanlı Kurtuluş Savaşı’nda Maraş’ın işgal güçlerine karşı koymasını büyük bir destan olarak nitelemişti. İşgalcilerin taslarını, taraklarını ve dahi yerli işbirlikçilerini toplayarak atları¬nın, katırlarının ayaklarına çaput bağlayarak bir gece ya¬rısı kaçmak zorunda bırakıldıklarını dile getirmişti. Maraşlılar bu vatanseverlikleriyle ve yiğitlikleriyle ezilen uluslara umut ve muştu, ülkenin kurtuluşunda da ışık olmuşlardı. Paköz, sözlerini şöyle noktalamıştı: “12 Şubat utkusuyla Maraş kendisini kurtarmış, Kuvâ-yı Milliyeyi sömürgeci uluslara muhatap saydırmıştır. 12 Şubat, Türk Kurtuluş Savaşı’nda sömürüye ilk direniş, ilk başkaldırış, ilk utkudur, ezilen uluslara ilk örnektir. Maraş gazidir, şanlıdır, onurludur, kahramandır. 12 Şubat’ı yaratan şehitlerimize, kahramanlarımıza bin selâm olsun, binlerce rahmet olsun. “Yeniden buluşmak dileği ile…”
Dr. Oğuz Paköz’ün Alkış dergisinin 127. sayısındaki “Yeniden buluşmak dileği ile…” temennisi ne yazık ki gerçekleşmedi. O, canından çok sevdiği ve uğrunda neyi varsa feda ettiği Maraş’ın 103. kurtuluş yıl dönümünü ne yazık ki göremedi. Zira Maraş’ın kurtuluş günü olan 12 Şubat’a 6 gün kala, 6 Şubat 2023 tarihindeki o korkunç depremde Rahmet-i Rahman’a kavuştu. Depremin acılarından dolayı da bu seneki kurtuluş günü hüzne dönüştü. Bu kıymetli Maraş sevdalısına bu şehrin kardeşi olan bir Trabzonlu olarak Allah’tan rahmet diliyorum.
Bu arada Alkış dergisinin yayın hayatına bundan sonra da kaldığı yerden devam edeceğini duymak, bir kültür ve medeniyet sevdalısı olarak beni fevkalade memnun etti. Alkış’a yeni yayın döneminde başarılar diliyor, başta merhum Dr. Oğuz Paköz’ün vefakâr yol arkadaşı Serdar Yakar Bey olmak üzere, bu âlicenaplığı gösteren herkese teşekkür ediyorum.
