1 Mayıs işçi ve emekçi bayramı dün ilimizde ve tüm ülkede kutlandı. 1 Mayıs işçi bayramı olarak ilk kez Atatürk döneminde ve 1923 yılında kutlandığını biliyoruz.
1923 yılından bu yana da, işçiler, tarafından, dünyadaki işçilere bakılarak ülkemizde de resmi olarak olmasa da, kendiliklerinden organize olarak kutluyorlardı 1 Mayısları.
1 Mayıslar 2008 yılında da, emek ve dayanışma günü olarak kabul edilmiş 2009 yılında da resmi tatil yapılmıştı
14 yıldan bu yana da, birlik, dayanışma ve haksızlıklarla mücadele günü olarak işçi ve emekçiler tarafından değerlendirilmektedir.
1Mayıs, ilk kez Avustralya da, işçilerin, daha doğrusu tüm çalışanların ve emekçilerin daha iyi koşullarda çalışmalarını sağlamak almacıyla, verdikleri mücadelenin karşılığı olarak ulaşılan bir sonuçtur.
Bu yazı, bayramdan bir gün önce yazıldığı için, işçi ve emekçilerin nelerle karşılanacağını bilemiyorum. Yalnız 1 Mayısın, siyasetin gölgesinde kalarak, olup bitenlerin yeteri kadar basına yansımayacağını ya da birilerinin bu bayramı da istismar edebileceklerini düşünüyorum.
Bu yazıyı yazdıktan sonra, ulusal gazetelere bir göz attım. Bazıları birinci sayfada 1 Mayıs İşçi Bayramı ile ilgili olarak tek satır bile yazmamış.
Kimileri ara sayfalarda geçiştirmiş.
Hiç temenni etmiyorum ama ulusal gazeteler, yer yer olayların meydana gelmesi halinde, bunu haber olarak, allayıp, pullayıp vereceklerdir.
Eskilerin; “Ehem mi, mühim me tercih” diye bir deyimleri vardı.
Nedir bunun anlamı?
Çok önemli olan haber, daha az önemli olanın önüne geçer.
1 Mayıs İşçi ve emekçi bayramı da bu yıl öğle olacak. Siyasetçilerin dana çok önem verdikleri seçimlerin işçi bayramının önüne geçti. Siyasetçiler fazla önemsemeseler de, ben yine tüm işçilerin ve emekçilerin bayramının gönülden kutluyorum.