İsmail Aksu’yu da Kaybettik

İlkokuldan başlayarak, ortaokulu, liseyi, Eğitim Enstitüsünü kendi gayretiyle okudu.

İlkokulu bitirdikten üç yıl sonra Kelkit’te açılan ortaokula birlikte başlamıştık. Ortaokuldan sonra lise ile ortaokul arasında da birkaç yıl boşluğu oldu. Babası okutma taraftarı değildi. İsmail yine kendi zoruyla Gümüşhane Lisesine kaydoldu ve bitirdi. Sonra Balıkesir Eğitim Enstitüsüne gitti, bitirdi, önce Kelkit’te görev aldı. Türkçe derslerini okutuyordu. Gümüşhane Atatürk Ortaokuluna tayini çıktı. Gümüşhane’de de uzun yıllar öğretmenlik yaptıktan sonra mezunu oldu. İki oğlunu da okuttu. Çocuklarından biri avukatlık yapıyor sanırım. Torununu okutmak için Erzincan da kaldı.

Geçtiğimiz yıl Koronavirüsü bulaştı, Kelkit Hastanesinde bir süre kaldı. Çıktı ama belli ki hastalık onda iz bıraktı. Temmuz ayında evine giderek ziyaret etmiştim. Çünkü evden çıkmıyordu.

Ortaokul arkadaşlarımızdan iki kişi kalmıştı Kelkit’te; Enver Aydemir ve İsmail Aksu. Ortaokula kaydolduğumuz 44 kişiden üçüncüsü Mahmut Yerli Erzincan’da. Dördüncüsü Ethem Sağlam Trabzon’da, beşincisi Talip Savaş Samsun’da, altıncısı da, bu satırların yazarı Turan Tuğlu olarak ben kaldım. Önceki dönemlerde Milletvekilliği yapan Sayın Muhittin Karaman’da bizimleydi ama ikinci sınıfta beraber olduk. Gümüşhane Ortaokulundan geldi. 38 arkadaşımızı kaybettik.  Biraz uzun yaşamanın en acı yanı da budur. Çünkü tüm sevdiklerinizi birer birer kaybediyorsunuz. O acılara katlanmak zorundasınız.

Ölen ve kalan hiçbir arkadaşımızla huzursuzluk yaşamadık. Hepsiyle son demlerine kadar dost kaldık.

Bir süre önce de, uzun zamandan beri hasta olduğunu öğrendiğimiz Nahit Yücel’e kaybetmiştik İstanbul’da.

İsmail Aksu, yakın dostlarımız arasındaydı. Daha önce Kelkit’te Belediye Başkanlığı, Gümüşhane’de bankacılık yapan Mahmut Şahin’i, Hami Sargınalp’ı, Zeki Sözer’i kaybetmiştik.

Birkaç yakın akrabamızla, Kelkit mezarlığındaki yakınlarımızın dışında bir bağımız kalmadı Kelkit’te.

Biz de, Cahit Sıtkı’nın 35 yaş şiirinde geçirdiği gibi; “Kim bilir nerede, nasıl ve kaç yaşında” dünyaya veda edeceğiz. O günler herhalde çok uzak değildir.

Değerli dostumuz İsmail; Allah’ın sende rahmetini esirgememesini gönülden dilerim. Eşine, çocuklarına, kardeşlerine, tüm yakınlarına sabır temenni ederim.

Ruhun şad olsun.