Gazze yanıyor!….
Dünya uyurken birileri uyumuyor Filistin’de… Umutlar katlediliyor gecelerin karanlığında. Feryatlar öğütülüyor sükûtun değirmeninde. Bebeler kanlı şafaklara dayamış sırtlarını. Siyonizmin darağacında günahsızca asılıyor masum canlar. Demokrasi havarileri savaş tuzaklarında barış güvercinlerini avlıyorlar. Filistin’de çocuklar çocukluğuna hasret… Sevgiler kanlı gözyaşlarında boğuluyor. Sadece çocuklar değil, insanlık ölüyor bu topraklarda. Körpe fidanlar susuz bırakılıyor. Her birinin dalları budanıyor akşam sabah…
Gazze yanıyor!…
Filistin’de küçücük bedenler kurşundan ağır acılar taşıyor yüreklerinde. Çığlıklar dağlardan taşlardan yankılanıyor. Gül bahçelerine barut kokuları bulaşmış. Yüreklere kan damlıyor. Ağıtlar yakılıyor türkülerin tahtında. Öfkenin kazanları kaynar darağacının gölgesinde. Sert rüzgârlar kırar çocukların tutundukları dalları. Filistin’de mezarlar vardır mezar taşları bile olmayan… Filistin’de kan kaybeden sadece bedenler değil, asıl kan kaybeden yerde sürünen insanlıktır. Şarapnel parçaları sadece çocuklara değil, insanlığa da saplanıyor aynı zamanda. Karga sesleri bastırıyor bülbül şakımalarını. Bu topraklarda buz gibi metal parçalarıyla yürekler ve bilekler çarpışıyor. Sapanlar namlulara kan kusturuyor.
Gazze yanıyor!…
Gazze’de insanlar yaşlanmıyor, yaşlanmaya fırsat bulamıyor. Çocuklar sapanlarla kuş değil, hain avlıyorlar. Cehennem azabını dünyada yaşıyor masum yürekler. Cennet yolcuları seherlerde düşüyor nurlu yollara. Vampirler kanla besleniyor, doymuyorlar kana. Canilerin ve conilerin zulüm etrafında birleşmeleri yeni trajedilere göz kırpıyor. Gazze’de silahların gölgesi düşüyor yarım hayatlara. Filistin toprakları canlara doymuyor. Ölenler ölümden yorgun düştü. Can pazarı yaşanıyor insaf kıtlığında. Ölüm yağıyor göklerden. Bulutlar kan kusuyor toprağın kara bağrına. İnsanlık derin uykuya dalmış. Güller goncayken koparılıyor dallarından. Leş kargaları kanla ve kinle besleniyor. Peygamberlerin kutsal mekânlarında Müslüman olmak suç sayılıyor. Müslümanlık, öldürülmenin haklı gerekçesi kabul ediliyor.
Gazze yanıyor!…
Tanklar, uçaklar bomba yağdırıyor sapanlara… Açlık ve sefalet kol geziyor Filistin sokaklarında. Mimsiz medeniyetin süvarileri Ebu Cehil’i aratmıyorlar. Kulaklar acı çığlıklara tıkanmış. Bülbül yuvalarında baykuşlar ötüyor. Filistinli gariplerin gözyaşları mazlumların cehennem ateşlerini söndürüyor. Fakat zalimlerin azap ateşine benzin oluyor. Lakin yine de taş üstünde taş koymuyorlar bu emanet topraklarda. Hissiyat felç olmuş ruhun derinliklerinde. Büyük ağabeylerin sözde kınamaları dökülen kanı azaltmıyor, canlar dönmüyor geri. Silahı taşla sapan olanlar adı konulmamış bir destan yazıyorlar mürekkebi kan olan iman kalemiyle.
Gazze yanıyor!…
Şehrin orta yerinde yüksek duvarlar örülüyor, yüzkarası duvarlar… Yine de kalın duvarlar aşılıyor bir bir… Lakin ümmet kabuğuna çekilmiş. Müslüman müslümanın yarasını sarmıyor. Bir vücut olan müminlerden ya hiç ses çıkmıyor, ya da çatlak sesler geliyor. Herkes imtihan veriyor kıyametin arifesinde. Aslanların yuvasında çakallar tafra satıyor. İki cihan güneşinin Mirac’a yükseldiği Mescid-i Aksa’nın şadırvanından hüzün akıyor. Filistin topyekûn intifada… Kıyama durdu cümle ins ve melekût… Paletler ezip geçiyor çocukların pembe düşlerini. Gözünü kan bürümüş insaf fakirleri, öz yurdundan kovuyor masumları…
Gazze yanıyor!…
Gazze sokakları acıyı mayalıyor. Anneler yavrularına, yavrular annelerine, kadınlar kocalarına doymadan çile nöbetlerine duruyorlar. Üç dince de kutsal sayılan topraklara güneş eskisi gibi güleç doğmuyor artık. Çocukların uçurtmalarını vuranlar, güneşe gölge düşürme gayreti içerisindeler. Olmuyor, olmuyor işte. Güneşin nurunu söndüremiyorlar. Zira “Allah nurunu tamamlayacaktır”(Tevbe 32) hakikati müjde oluyor Hakk’ın saflarında çarpışanlara…
