Dursun’un ANKA’sı şiirseverlerle buluştu

Sümeyra Dursun, kitabıyla ilgili yaptığı açıklamada, ANKA’nın bir kalbin içe doğru yürüyüşünü anlattığını, her şiirin bir dua, bir sorgu ve bir teslimiyet niteliği taşıdığını ifade ederek; “​Her dize, bir gece sessizliğinde, içimdeki yankının cevabı niteliğindedir. ​Yazarken hiç bir şeyi süslemeye çalışmadım; çünkü hakikat süslenmez, ancak yaşanır. ​Bu şiirlerde; yalnızlığın sesini, kayboluşla yeniden doğuşun arasındaki ince çizgiyi, bir insanın kendiyle karşılaşma anlarını bulacaksınız. ​Her biri bir dua, bir sorgu, bir teslimiyet gibidir. ​Şiirlerim kıtalara ayrılmadı; çünkü ruhumun bölünmediği yerlerde dolaşıyorum. ​Her şiir bir bütün, her kelime bir nefes gibi. ​ANKA’yı okurken kendi sessizliğinizi duymanızı dilerim. ​Çünkü bu kitap, belki de sizin kalbinizin yankısıdır” ifadelerine yer verdi.

Dursun ayrıca; okurların @sumeyra_dursun_anka_ isimli instagram hesabından kitabın tanıtımını ve seslendirdiği şiirlere ulaşılabileceğini ifade etti.

​SÜMEYRA DURSUN KİMDİR?

​1984 yılında Gümüşhane’de doğdu. İlk ve orta öğrenimini Gümüşhane’de tamamladı. ​Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nin İlköğretim Matematik Öğretmenliği Bölümü’nden mezun oldu. Matematik öğretmeni olarak görevini sürdürmektedir.

​Şiir yazmaya içsel bir arayışın, sessiz bir dönüşümün ortasında başladı. Yazmak onun için bir sığınak, bir kendine dönüş biçimiydi. ​Şiirlerinde yalnızlık, yeniden doğuş, içsel aydınlanma, teslimiyet ve umut temaları öne çıkar.

​Her şiiri, insanın kendi küllerinden yeniden doğabileceğine dair bir tanıklıktır. ​“Anka” onun ilk şiir kitabıdır; kendini bulmanın, sessizce yanıp yeniden doğmanın dizelere dönüşmüş halidir.

​Şiirlerinde biçimsel sınırları aşarak, duygunun akışına sadık kalır. Her şiiri bir bütün ve her cümle ile içsel bir yolculuğa açılan kapıyı aralar. ​Yazmayı, hem kendine hem başkalarına şifa sunmanın en saf yolu olarak görür.

Evli ve bir çocuk annesidir.

​İşte Sümeyra Dursun’un kitabına ismini verdiği ANKA isimli şiiri:

ANKA

​Hayır

Uzatma ellerini istemiyorum

Hayır, bakma bana, göremiyorum

Hayır sevme beklemiyorum

Sessiz ol ve arkanı dönüp git

Uzanan ellerim kırıldı

Siyah perdeler indi

Parça pinçik kadavra gibi bedenim

Hayır söyleme adımı

Ummuyorum gelişini

Toprağı avuçluyorum

Dökülüyor parmaklarımdan

Kalan küllerle bir gölge yapıyorum

Beni bana bulduran

Yeniden yakıyorum

Anka oluyorum

Sonsuza sensiz ve onlarsız uçuyorum

Tekim ve benzersiz

Ben de herkes gibiyim

Öyle, arkamı dönüp yol alıyorum

Haber: Zeynep ÖZTÜRK